Σ΄αυτό το ιστολόγιο θα διαβάσετε εκτός των άλλων και την ιστορία του χωριού Αραχναίο που βρίσκεται στο Νομό Αργολίδας.



Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Το ηλιακό ρολόι δείχνει τον αληθή ηλιακό χρόνο ενός τόπου.


Το ηλιακό ρολόι δείχνει τον αληθή ηλιακό χρόνο ενός τόπου.
 Ο αληθής ηλιακός χρόνος (Τ)
 μετράται με αρχή το μεσονύκτιο (κάτω μεσουράνηση του Ήλιου) όπου
Τ=0
 έτσι ώστε o ημερήσιος κύκλος του Ήλιου να αντιστοιχεί σε 24 ίσες μεταξύ τους
ηλιακές ώρες.
 


Όταν ο Ήλιος μεσουρανεί άνω (αληθής μεσημβρία) 
η σκιά του γνώμονα συμπίπτει με τη 
μεσημβρινή γραμμή
και το ηλιακό ρολόι δείχνει 
12.




  Για μια τυχαία θέση του Ήλιου (πάνω από τον ορίζοντα)
η σκιά του γνώμονα σχηματίζει με την
μεσημβρινή γραμμή μία γωνία (ω) που ονομάζεται
ωρική γωνία του αληθούς ηλιακού χρόνου Τ.
 
 
Ο υπολογισμός των γωνιών ω μας επιτρέπει να χαράξουμε τις ωρικές γραμμές της ωρολογόπλακας
και αυτό κάνει το ηλιακό ρολόι όργανο μέτρησης του
αληθούς ηλιακού χρόνου.
Ο υπολογισμός αυτός γίνεται με τη βοήθεια των Μαθηματικών και για
κάθε είδος ηλιακού ρολογιού με διαφορετικό τρόπο.
 
Μπορείτε να βρείτε τις εξισώσεις για τον υπολογισμό των ωρικών γωνιών ω,
για κάθε είδος ηλιακού ρολογιού, όπως και ένα γλωσσάριο σχετικό (στα Αγγλικά),
στον παρακάτω δικτυακό τόπο:
http://www.sundialsoc.org.uk/Glossary/equations/equations-new.htm
 
Τα μηχανικά ρολόγια δείχνουν την «Επίσημη ώρα» (Ώρα Ελλάδος).


Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

ΤΙ ΕΝΑΙ ΤΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΝ??? ΠΟΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ?? ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΗΛΙΟΥΓΕΝΝΑ!!


ΤΙ ΕΝΑΙ ΤΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΝ? 

alt  From: Konstantin 
Αφού βρισκόμαστε στο κέντρο των εορταστικών θρησκευτικών ημερών, που εξυπηρετούν πολλαπλές ανάγκες (ποιμνίων,ποιμένων, εμπορίου και της τόνωσης του), θα μιλήσουμε λίγο για το αστρονομικό γεγονός του Τριέσπερου, που συμβαίνει συνεχώς και ανελλιπώς κάθε χρόνο και σημαδεύει την πρώτη ημέρα κάθε χρόνου όπου ο ΄Ηλιος αναγεννάτε (το σημείο της Ανατολής του). 21/22 έχουμε το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, όπου τo σημείο της Ανατολής σταματάει την πορεία του προς Νότο και ο ΄Ηλιος έχει την χαμηλότερη τροχιά στον Ουρανό τυφλώνοντάς μας συνήθως. 22, 23, 24, τρείς εσπέρες και τρείς Ανατολές στο ίδιο σημείο του Ουρανού και μετά... 25η Δεκεμβρίου,τα Ηλιούγεννα, ένα αλματάκι του σημείου Ανατολής προς Βορρά και αρχίζει η ημέρα να μεγαλώνει. Ο Φοίβος ξεκινάει την ανοδική του πορεία. Ξέχασα να γράψω ότι αυτές τις τρείς νύκτες η ζώνη του Ωρίωνα και ο Σείριος ευθυγραμμίζονται με το σημείο της Ανατολής. ΄Ολες οι θρησκείες εκμεταλλεύτηκαν το αναμφισβήτητο ουράνιο φαινόμενο, τοποθετώντας και την γέννηση του Θεού τους στην υπόψη ημερομηνία.  Την χρονιά την οποία διανύσαμε και δεν τελειώσαμε, βιώσαμε μεγάλες και τρανταχτές προδοσίες και ίντριγκες, σαν λαός, από τους εντολοδόχους κυβερνήτες που εμείς επιλέξαμε για να μας κρεμάσουν, προσφέροντας τους το σκοινί και τους λαιμούς μας.΄Οχι ότι υπήρχε τίποτα καλύτερο. Έχουν δεθεί αριστοτεχνικά τα δεδομένα μας και έχουμε καταδικαστεί να μας κοροϊδεύουν κάποια ανθρωπάρια λέγοντας μας δημοσίως πόσο κουράζονται για εμάς.. και θέλουν να πιστεύουν, ότι στο σύνολό μας το τρώμε το κουτόχορτο. Σαν κράτος ... το όποιο κράτος το έχουν εξοντώσει. ΄Εχουν βαλθεί να εκτελούν χωρίς αναστολές, τις εντολές που έχουν για την εξόντωση ενός λαού, τον οποίον εντέχνως παγίδευσαν εκμεταλλευόμενοι κατά τον αισχρότερο τρόπο την εμπιστοσύνη του σε αυτούς που τον κυβερνούν. Αυτή είναι η μαύρη πραγματικότητά μας και όχι αυτή που ευαγγελίζονται ότι με τις συνεχείς μειώσεις των εισοδημάτων μας θα μπορέσουμε να βγούμε από τον λάκκο όπου έχουμε πέσει. Ως προς αυτό είμαστε τελειωμένοι.  



Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

ΠΙΣΤΕΥΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ?? ΤΙ ΑΠΑΝΤΑΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ!!!



ΠΙΣΤΕΥΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ;Μα τον Δία, Ερμογένη μου, εάν έχωμεν νουν, ένας είναι ο καλλίτερος τρόπος, ότι δηλαδή περί των θεών τίποτε δεν γνωρίζομεν, ούτε περί των ιδίων ούτε περί των ονομάτων, τα οποία οι ίδιοι αποδίδουν εις τον εαυτόν των. Και βεβαίως είναι φανερόν ότι εκείνοι μεταχειρίζονται τα αληθή ονόματα. Αλλά δεύτερος πάλιν τρόπος της ορθότητος είναι, καθώς συνηθίζομεν να ευχώμεθα εις τας προσευχάς, δηλαδή, όπως εκείνοι ευχαριστούνται να ονομάζωνται, έτσι και ημείς να τους ονομάζωμεν, αφού τίποτε άλλο δεν γνωρίζομεν· διότι εγώ φρονώ ότι είναι καλαί αι συνήθειαι των προσευχών. Λοιπόν, εάν θέλης, ας εξετάσωμεν, αλλά αφού δηλώσωμεν
προηγουμένως εις τους θεούς, ότι ημείς τίποτε δεν θα εξετάσωμεν περί αυτών των ιδίων — διότι δεν έχομεν την αξίωσιν ότι είμεθα ικανοί δι' αυτό — αλλά μόνον περί των ανθρώπων: ποίαν άραγε δοξασίαν είχαν όταν έθεταν εις αυτούς τα ονόματα, διότι αυτό δεν είναι βλασφημία.
ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΑΤΥΛΟΣ



Αλλά και πέρα από το ζήτημα της φήμης, Αθηναίοι, δε μου φαίνεται ότι είναι δίκαιο να παρακαλάει κανείς το δικαστή, ούτε να αθωώνεται με παρακάλια, αλλά να εξηγεί την ουσία της υπόθεσης και να πείθει. Γιατί δεν κάθεται στη θέση του ο δικαστής για αυτό το σκοπό, για να κάνει χάρες κατά την απονομή του δικαίου, αλλά για να κρίνει αντικειμενικά· και ορκίστηκε όχι να κάνει χάρες σε όποιον θέλει, αλλά να δικάζει σύμφωνα με τους νόμους. Έτσι λοιπόν δεν πρέπει ούτε εμείς οι κατηγορούμενοι να σας συνηθίζουμε στην επιορκία, ούτε εσείς να τη συνηθίζετε. Γιατί σε αυτή την περίπτωση και οι μεν και οι δε θα δείχναμε ασέβεια προς τους θεούς. Μην έχετε επομένως την απαίτηση, Αθηναίοι, να συμπεριφερθώ σε σας με τρόπο που πιστεύω ότι ούτε ωραίος είναι, ούτε δίκαιος, ούτε αρέσει στους θεούς· προπαντός, μα το Δία, από τη στιγμή που με μήνυσε για ασέβεια αυτός εδώ ο Μέλητος. Γιατί σαφέστατα, αν σας έπειθα και σας βίαζα με παρακάλια να παραβείτε τον όρκο σας, θα σας δίδασκα να μην πιστεύετε στην ύπαρξη των θεών και, πράγματι, με την απολογία μου θα επέρριπτα ο ίδιος στον εαυτό μου την κατηγορία ότι δεν πιστεύω στους θεούς. Αλλά αυτό πολύ απέχει από την αλήθεια. Γιατί πιστεύω, Αθηναίοι, πολύ περισσότερο από ό,τι οποιοσδήποτε από τους κατήγορους μου, και αφήνω εσάς και το θεό να με κρίνετε και να αποφασίσετε ποιο είναι το καλύτερο να γίνει για μένα και για σας.
ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 
 Θα 'τανε φοβερό και πράγματι τότε θα ήταν δίκαιο να με φέρει κανείς στο δικαστήριο με την κατηγορία ότι δεν πιστεύω στους θεούς και ότι δεν υπακούω στον χρησμό, και ότι φοβάμαι τον θάνατο και ότι νομίζω πως είμαι σοφός ενώ δεν είμαι.
ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ,ΠΛΑΤΩΝ 
 Ω φίλε(αγαπητέ) ΠΑΝ (Δημιουργέ που έχεις φτιάξει το ΠΑΝ), και σεις άλλοι θεοί, όσοι λατρεύεστε εδώ ,κάνε τε με να γίνω ωραίος εσωτερικά(στην ψυχή). Τα δε υλικά αγαθά, όσα έχω, κάντε τα να βρίσκονται σε αρμονική σχέση με τις ιδέες μου. Να νομίζω πλούσιο μόνο το σοφό, και να έχω τόση περιουσία, όση θα ήταν αρκετή να έχει και να ανέχεται, όχι άλλος άνθρωπος αλλά ο σώφρων.
Πλάτων (Φαίδρος, 279 B-C)
 Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ :

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Οι όροι συμφωνίας τερματισμού του πολέμου του 1897 και η επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στην Ελλάδα (1897-1899)

η Έλλάδα υπό την κηδεμονία των Μ. Δυνάμεων
 γράφει ο 
 κ. Κωνσταντίνος Λινάρδος

Από την επομένη της ανακωχής και έχοντας τον αέρα του νικητή , η Οθωμανική κυβέρνηση  έθεσε ως βασικά αιτήματα της , την επιστροφή της Ελλάδας στα σύνορα του 1831(Λαμία) , τον περιορισμό των δικαιωμάτων των Ελλήνων υπηκόων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας , την πληρωμή από την Ελλάδα πολεμικής αποζημίωσης 10.000.000 τουρκικών λιρών και την διατήρηση του τουρκικού στρατού στη Κρήτη. Όμως οι  μεγάλες δυνάμεις (που είχαν εξουσιοδοτηθεί εν λευκώ από την ελληνική πλευρά να καθορίσουν τους όρους συμφωνίας) ξεκαθάρισαν ότι θέμα περιορισμού δικαιωμάτων των Ελλήνων υπηκόων του Οθωμανικού κράτους αλλά και μεταβολή των συνόρων δεν τίθεται προς συζήτηση και ότι θα ήταν καλό η Οθωμανική κυβέρνηση να μην αντιταχθεί στις αποφάσεις αυτές …
Για τους ισχυρούς  ήταν ακόμη σημαντικό να μην διαταραχθούν οι διεθνείς πολιτικές ισορροπίες , γεγονός πολύ ευνοϊκό για την Ελλάδα που με την αφροσύνη της κινδύνευε να μπει σε μεγάλες περιπέτειες …Τελικά για στρατηγικούς λόγους , θα αποφασισθεί ορισμένα ορεινά περάσματα στα σύνορα (περίπου 400 τχλμ ) και ένα χωριό (η Κουτσούφλιανη στο νομό Τρικάλων ) να περάσουν από Ελληνικά σε Οθωμανικά χέρια. Η Οθωμανική κυβέρνηση που επισήμως θα αποδεχθεί την διαρρύθμιση αυτή , θα προσπαθήσει με διάφορες προφάσεις αλλά και πονηρές προτάσεις να πετύχει κάτι καλύτερο , που όμως θα πέσουν στο κενό… Οι μεγάλες δυνάμεις θα ξεκαθαρίσουν στην Οθωμανική κυβέρνηση ότι τα στρατεύματα της θα μπορούσαν να παραμείνουν στην Θεσσαλία , μόνο έως ότου η Ελλάδα εκπλήρωνε τις υποχρεώσεις της , απορρίπτοντας διάφορες προτάσεις της , όπως του να της επιστραφεί η Θεσσαλία και σε αντάλλαγμα να παραχωρηθεί στην Ελλάδα η Κρήτη (εφημερίδα Σκριπ, φύλλο 24ης Μαρτίου 1898).
 
Έτσι τα τουρκικά στρατεύματα με μισή καρδιά και αφού φρόντισαν να προβούν σε διάφορες καταστροφές μαζεύοντας και την ετήσια σοδειά , θα αποχωρήσουν τελικά το καλοκαίρι του 1898 από το ελληνικό έδαφος ... Στο θέμα της Κρήτης που ήταν και η επίσημη αφορμή του πολέμου , επίσης υπήρχε θετική  εξέλιξη για την Ελλάδα . Ήδη τον Οκτώβριο του 1897 οι Κρητικοί θα αποδέχονταν κατά πλειοψηφία επίσημα και με  υπογεγραμμένο ψήφισμα από 88 πληρεξούσιους , την αυτονομία.
(Πολιτική ιστορία Γεωργίου Ασπρέα 1830-1912, Τόμος Β’ Σελ.282-283). 

Το γεγονός αυτό έλυσε τα χέρια των μεγάλων δυνάμεων  που ουσιαστικά ανάγκασαν και την Οθωμανική πλευρά να αποδεχτεί τις προτάσεις τους. Το νησί θα παρέμενε αυτόνομο υπό την υψηλή επικυριαρχία του Σουλτάνου όμως ο τουρκικός στρατός θα αποχωρούσε και η ανώτατη διοίκηση (αρμοστεία) θα δινόταν σε μη Οθωμανό υπήκοο. Η απόφαση αυτή πάρθηκε κυρίως γιατί οι ξένες δυνάμεις αντιλαμβάνονταν ότι η Κρήτη θα μπορούσε και στο μέλλον να είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης και λόγω της χλιαρής αντίδρασης της Οθωμανικής κυβέρνησης το πέτυχαν εύκολα. Έτσι τόσο ο Οθωμανός διοικητής όσο και τα τουρκικά στρατεύματα αποχώρησαν τον Νοέμβριο του 1898 και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αποβιβάστηκε ως πρώτος αρμοστής ο πρίγκιπας Γεώργιος (δευτερότοκος υιός του Βασιλιά Γεωργίου Α`). Μετά το γεγονός αυτό η ένωση φαινόταν ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί με την πρώτη ευκαιρία, όπως και έγινε το 1913. 
 

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ

Η ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ
"Ειν ένα θάμα το αττικό στην ιστορία του κόσμου,
και σκαλιστό ένα ποίημα στον αθηναίο το Βράχο,
το ποίημα της εντέλειας..."

...εξυμνεί έκθαμβος ο ποιητής Κωστής Παλαμάς.Και γεννάται ευλόγως το ερώτημα:Γιατί άραγε η Ακρόπολις των Αθηνών δεν συμπεριλαμβάνεται στα "επτά θαύματα του κόσμου? "Η απάντηση είναι απλή:...


...

"Η Ακρόπολις των Αθηνών ξεπερνά κάθε ανθρώπινο θαύμα,αγγίζει τα όρια του θείου,της θεϊκής εντέλειας.Και ως εντέλεια,ήταν,είναι και "έσσεται ήματα πάντα¨,ασύγκριτη και μοναδική.Ότι τελειότερον έχει να επιδείξη ο Ανθρώπινος Πολιτισμός.Επάνω στον ιερό Βράχο των Αθηνών,έσμιξαν με αρμονία πρωτόφαντη και ανεπανάληπτη ο Λόγος,το Κάλλος,το Μέτρον."

Άννα Τζιροπούλου-Ευσταθίου




ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στο βραχώδη λόφο της Ακρόπολης, που δεσπόζει στο κέντρο της σύγχρονης Αθήνας, βρίσκεται το σπουδαιότερο και μεγαλοπρεπέστερο ιερό της αρχαίας πόλης, αφιερωμένο, κατά κύριο λόγο, στην προστάτιδα θεά της, την Αθηνά. Με τον ιερό αυτό χώρο σχετίζονται οι σημαντικότεροι μύθοι της αρχαίας Αθήνας, οι μεγάλες θρησκευτικές εορτές, οι παλαιότερες λατρείες της πόλης αλλά και ορισμένα από τα καθοριστικά για την ιστορία της γεγονότα.
Η ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ

Τα μνημεία της Ακρόπολης, αρμονικά συνδυασμένα με το φυσικό περιβάλλον, αποτελούν μοναδικά αριστουργήματα της αρχαίας αρχιτεκτονικής, που εκφράζουν πρωτοποριακούς συσχετισμούς ρυθμών και τάσεων της κλασικής τέχνης και επηρέασαν την πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία για πολλούς αιώνες αργότερα. Η Ακρόπολη του 5ου αιώνα π.Χ,αποδίδει με τον τελειότερο τρόπο το μεγαλείο, τη δύναμη και τον πλούτο της Αθήνας στην εποχή της μεγαλύτερης ακμής της, το ''χρυσό αιώνα'' του Περικλή.

Το μνημείο όμως εκείνο που την κάνει ιδιαίτερα διάσημο είναι το αριστούργημα των κατασκευών,ο "Παρθενώνας", άφθάστου κάλλους και αρμονίας, αφιερωμένο στην θεά Αθηνά και εκφράζει την ολοκλήρωση της ανθρώπινης διάνοιας !!!


ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.

Πρίν προχωρήσω στο καθαυτό θέμα της Ακρόπολης,θα αναφερθώ με λίγα λόγια στην ιστορία της προϊστορικής Αθήνας,με την οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένο.

Το επίτομο λεξικό «Πρωίας» (εκδ. 1932) γράφει ότι η Ακρόπολη των Αθηνών κατοικείτο πριν το 10.000 π.Χ., με άνθιση του πολιτισμού της γύρω στο 3.500 π.Χ. επί Ερεχθέα.

Η ίδρυση της Αθήνας χάνεται στην αχλύ του μύθου, καθώς είναι γενικά αποδεκτό ότι προϋπήρχε της Μυκηναϊκής εποχής.Στα πανάρχαια χρόνια της νεολιθικής εποχής,όλη η περιοχή της Αττικής λεγόταν "Κραναά".Η ονομασία προέρχεται από το επίθετο "κραναός"που σημαίνει τραχύς,πετρώδης,όπως δηλαδή ήταν όλη η βραχώδης Αττική χερσόνησος.

Πρώτοι κάτοικοι της περιοχής θεωρούνται οι Πελασγοί και μετέπειτα,μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα,οι Ίωνες(ο γενάρχης Ίων ήταν υιός του Απόλλωνα και της Κρέουσας).

Πρώτος βασιλιάς της πόλης, σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ο Πελασγός Ακταίος και το αρχικό της όνομα ήταν "Ακτή" ή "Ακτική".Τον Ακταίο διαδέχθηκε ο γαμπρός του,"Κέκροπας",από τον οποίο ονομάστηκε "Κεκροπία"ο οποίος ήταν μισός άνθρωπος και μισός ερπετό.Τό ανάκτορο του ήταν επάνω στον ιερό βράχο στην θέση του μετέπειτα Ερεχθείου.Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, στο έργο του "Τίμαιος", Αιγύπτιοι ιερείς της Ίσιδος αποκάλυψαν στον Σόλωνα που τους επισκέφτηκε ότι, σύμφωνα με τα αρχεία τους, υπήρχε πόλη ακμάζουσα με το όνομα «Αθήνα» πριν από τον καταλύσμό 9560 π.Χ.(Δευκαλίωνα) κατά τον οποίον κατεβυθίσθει η Ατλαντίδα και η Αιγηίς(στην θέση του σημερινού Αιγαίου).

Άρα λοιπόν ο Κέκροπας βασίλευσε προ του κατακλυσμού,εφ'όσον το όνομα "Αθήνα"εδόθει επί των ημερών του,όπως θα δούμε πιό κάτω, και όχι το 3500 ή κατ'άλλους το 1500 πΧ,εκτός αν πρόκειται για άλλον με το ίδιο όνομα.

Ο Κέκροπας για να προστατεύσει την πόλη από τους πειρατές της Καρίας από την θάλασσα και τους Βοιωτούς από την ξηρά, διένειμε την Αττική σε δώδεκα περιοχές, για να διαχειρίζεται καλύτερα τον πληθυσμό: Αφίδναι, Βραυρώνα, Δεκέλεια, Επάκρια, Ελευσίνα, Κεκροπία, Κηφισία, Κυθαιρός, Φάληρο, Σφαιττός, Τετράπολις, Θορικός.

Ήδη επί Κέκροπος,όπως αφηγείται Ο "Απολλόδωρος"στην "Ιστορική Βιβλιοθήκη",εφάνει καλόν στους θεούς να καταλάβουν πόλεις σαν "πολιούχοι",στις οποίες θα ετιμάτο ο κάθε θεός ιδιαιτέρως.

Για το ονομα της Κεκροπίας,φιλονίκησαν ο Ποσειδώνας και η Αθηνά.Πρώτος ο Ποσειδώνας με την τρίαινα του χτύπησε το βράχο της Ακροπόλης και αμέσως "ανέβλυσεν εξ αυτού ύδωρ".Στο σημείο που χτύπησε υπηρχε μικρή πηγή με την ονομασία "Ερεχθηίς θάλασσα",στο δυτικό τμήμα του Ερεχθείου που ήταν αφιερωμένο στον Ποσειδώνα.

Αμέσως μετά η Αθηνά χτύπησε το δόρυ της στο έδαφος και εμφανίστηκε μια μικρή ελιά. Ο Κέκροπας παραξενεύτηκε αλλά και εντυπωσιάστηκε από το δώρο της Αθηνάς και αποφάσισε να διαλέξει το δώρο της και να γίνει αυτή προστάτιδα της πόλης. Έτσι πήρε η Αθήνα το όνομά της.Το σημείο που χτύπησε η Αθηνά είναι και αυτό στο δυτικό τμήμα του Ερεχθείου,όπου σήμερα υπάρχει μία σύγχρονη ελιά.(Φωτό).Η ελιά αυτή κατά την αρχαιότητα ονομάζετο"Μορία"(=εκ του μοίρα,μόρος=όλεθρος,θάνατος για όποιον δεν την σεβασθεί).

Ο Κέκροπας εισήγαγε την λατρεία του Διός και τις προσφορές εδεσμάτων (πελανοί) στις τελετές, αντί για ανθρωποθυσίες. Ο τάφος του στην Ακρόπολη διετηρείτο μέχρι και τον 4ο αιώνα π.Χ.

Τον Κέκροπα διαδέχθηκε ο γιος του, Ερυσίχθων, ο οποίος δεν είχε παιδιά και αυτόν ο Κραναός.

Ο Κραναός εκθρονίσθηκε από τον Αμφικτύωνα, ο οποίος εν συνεχεία εξορίστηκε από τον Εριχθόνιο ή Ερεχθέα, γιο του Ήφαιστου και της Γης.

Θα σταθούμε Εριχθόνιο ή Ερεχθέα.Σύμφωνα με τον μύθο όταν βασίλευε ο Κέκροπας,η θεά Αθηνά πήγε στο εργαστήριο του θεού Ηφαίστου για να παραγγείλει όπλα.Ο Ήφαιστος όμως την ερωτεύθηκε και άρχισε να την κυνηγάει.Εκείνη όμως επειδή ήθελε να παραμείνει παρθένα τον απέφευγε.Κάποια στιγμή όμως ο Ήφαιστος εκσπερμάτωσε και το σπέρμα του έπεσε στον μηρό της Αθηνάς,η οποία αηδιάζοντας το σκούπισε με ΄κομμάτι μάλλινου υφάσματος το οποίο έρριψε στην γη .Ο εκ του σπέρματος γόνος ανεπτύχθει μέσα στην γη η οποία τον παρέδοσε στην Αθηνά για να τον αναθρεύσει,χωρίς όλα αυτά να τα γνωρίζουν οι άλλοι θεοί.Το παιδί έλαβε το όνομα Εριχθόνιος ή Εριχθονεύς ή Ερεχθεύς.Για να μήν γίνει γνωστό το γεγονός στους άλλους θεούς η Αθηνά έκλεισε το μωρό σε ξύλινο κιβώτιο και το παρέδωσε στις κόρες του Κέκροπα (Άγλαυρο,Έρση,Πάνδροσο)με την εντολή να μήν ανοίξουν το κιβώτιο.Η Πάνδροσος, η μικρότερη, υπάκουσε, αλλά η Άγραυλος και η Έρση το άνοιξαν και είδαν ένα ερπετό με την μορφή παιδιού ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ένα φίδι περιτυλιγμένο γύρω από το μωρό Εριχθόνιο, το οποίο βγήκε έξω και αναρριχήθηκε στην ασπίδα της Αθηνάς. Οι κοπέλες τρομαγμένες από αυτό που είδαν, έπεσαν από την Ακρόπολη και σκοτώθηκαν.Την Αθηνά την ειδοποίησαν κόρακες για το γεγονός αυτό,την στιγμή που αυτή μετέφερε βράχο για την καλύτερη ασφάλεια της Ακροπόλης,τον οποίο αναγκάσθηκε να τον εγκαταλείψει.

Ο βράχος αυτός είναι ο "Λυκαβηττός".Δηλαδή ο βράχος πάνω στον οποίο "βαίνει" και "άττει(=ορμά) το φώς(Λυκ) την στιγμή που ανατέλει ο ήλιος.Έτσι λοιπόν προήλθε η ονομασία του Λυκαβηττού και όχι απο δήθεν λύκους που είχαν τις φωλιές τους εκεί,όπως κάποιοι ισχυρίζονται.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή του μύθου,όταν ένας εχθρικός στρατός πολιόρκησε την Αθήνα, οι Αθηναίοι ζήτησαν την συμβουλή του μαντείου των Δελφών, το οποίο τους έδωσε τον χρησμό, ότι για να σωθεί η πόλη, ένας Αθηναίος έπρεπε να θυσιαστεί με την θέληση του. Όταν η κόρη του Κέκροπα, Άγραυλος, έμαθε για τον χρησμό, ανέβηκε στην Ακρόπολη και πέφτοντας σκοτώθηκε. Οι Αθηναίοι για να την τιμήσουν, έκτισαν ένα ναό στην Ακρόπολη και κάθε χρόνο εόρταζαν τα Αγραύλεια.Επίσης το όνομα της αναφερόταν και στον όρκο των Αθηναίων οπλιτών.

Ο μύθος παριστάνει τον Εριχθόνιο ή Ερεχθέα σαν μισό άνθρωπο και μισό ερπετό ο οποίος εδραίωσε μια ισχυρή δυναστεία και έδωσε στον λαό του, που μέχρι ΄τοτε λεγόταν "Κεκροπίδες",το όνομα "Αθηναίοι "προς τιμή της θεας.

Ο Ερεχθέας τοποθέτησε στην Ακρόπολη το ξύλινο άγαλμα της Αθηνάς (ξόανο) σε ναό και εισήγαγε την εορτή, τα Αθήναια.Το άγαλμα αυτό λάμβανε μέρος στην εορτή των "Παναθήναιων" και των "Καλλυντιρίων και Πλυντηρίων".

Το όνομα "Αθήναι"που ισχύει μέχρι σήμερα το έδωσε ο βασιλιάς Θησέας (γ'αυτο και οι ξένοι την ονομάζουν ATHENS και όχι ATHEN).
Και όμως μέχρι σήμερα δεν υπάρχει στην πόλη ούτε ένα άγαλμα του.

Άλλοι καθοριστικοί σταθμοί στην ιστορία των Αθηνών,υπήρξαν οι νομοθεσείες του Δράκοντος και του Σόλωνος,η επέκταση του Αθηναϊκού κράτους χαρις την οξυδερκή ναυτική πολιτική του Πεισίστρατου (6ος αιώνας),η μεταρρυθμιση του Κλεισθένους, η εγκαθίδρυση της Αθηναϊκης Δημοκρατίας το 508πΧ και ο "χρυσους αιών"του Περικλέους.

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΑΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ!!!'



alt

Του  Γιάννη  Θεοδωρόπουλου  

  Το 146 π.χ. οι Έλληνες έδωσαν την τελευταία μάχη για την ελευθερία τους, εναντίων των Ρωμαίων, στην Λευκόπετρα, Κορινθίας.  Από τους Ρωμαίους ποτέ δεν απελευθερώθηκαν αλλά παραδόθηκαν ως πρόβατα επί σφαγή εις τους Τούρκους.
    Το 146 π.χ.  είναι η αποφράδα χρονολογία που οι Έλληνες δεν έχασαν μόνο την  ελευθερία τους, αλλά κάτι ακόμη πολυτιμότερο, έχασαν τα ιδανικά τους, την ιδεολογία τους, την νοοτροπία τους, έχασαν όλα αυτά που τους έκαναν να μεγαλουργήσουν, παραδίδοντας στο  σύγχρονο κόσμο ένα πολιτισμό που όμοιος του δεν υπήρξε.     
  Τα χρόνια που ακολούθησαν από  το  146 π.χ. και μέχρι το  325, οι Έλληνες κατάφεραν κάτι το αδιανόητο, να επιβληθούν στους Ρωμαίους πολιτισμικά. Ήταν τόσο φανερή η επιβολή που ανάγκασε το Ρωμαίο ποιητή Οράτιο να ομολογήσει «Μπορεί οι Ρωμαίοι να επεβλήθησαν στους Έλληνες δια των όπλων, αλλά οι Έλληνες τους επιβλήθηκαν με τον πολιτισμό τους».  Στο διάστημα αυτό είχαμε και  φιλελληνικές τάσεις από Ρωμαίους αυτοκράτορες, όπως του  Αδριανού, και γενικώς οι Έλληνες ετύγχαναν ιδιαιτέρας εκτίμησης.        
  alt
Με την εδραίωση όμως στο θρόνο της αυτοκρατορίας  του  (Μεγάλου)  Κωνσταντίνου, την προώθηση του χριστιανισμού, και την επιβολή του ως αποκλειστικής θρησκείας από τον  (Μέγα) Θεοδόσιο το  392 , ο Ελληνικός πολιτισμός και μαζί του ο δυτικός κόσμος εισέρχονται στο βαθύ σκοτάδι του Βυζαντινού μεσαίωνα.  Τα αυτοκρατορικά διατάγματα  (κώδικες) είναι απάνθρωπα και διατάσσουν : θάνατος και δήμευση της περιουσίας σε όποιον τελεί ιεροτελεστίες προς τιμή των παλιών θεών.  Η ασυδοσία των  (Αγίων) πατέρων των νεοφώτιστων χριστιανών και οι ορδές των καλογέρων, αφιονισμένοι από το νέο δόγμα,  θανάτωναν από απλούς πολίτες μέχρι ανθρώπους της διανόησης, φυσικούς, μαθηματικούς, αστρονόμους, που δεν αποδέχονταν τον χριστιανισμό. Ολοκληρώνοντας τον αφανισμό του Ελληνικού γένους, του πολιτισμού του, και θάβοντας για  15  αιώνες, τα μέχρι τότε επιτεύγματα της τεχνολογίας.  Την βαρβαρότητα αυτή  μαρτυρούν τα χιλιάδες αποκεφαλισμένα και ακρωτηριασμένα αγάλματα, που κοσμούν σήμερα, τα Ελληνικά  μουσεία, αλλά και τα μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής.  Το μαρτυρεί, ο πρώτος υπολογιστής της ανθρωπότητας. ο υπολογιστής των Αντικυθήρων,  και βοά, που η τεχνολογία του χάθηκε και ξεχάστηκε.  
  Οι Έλληνες που υπερείχαν συντριπτικά, πολιτισμικά και πνευματικά, από όλους τους άλλους λαούς, τους ήταν αδιανόητο να απαρνηθούν τη θρησκεία των προγόνων τους, και να αποδεχθούν την θρησκεία των Εβραίων ενός ανατολίτικου και κατώτερου λαού όπως πίστευαν.  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Έλληνες έλεγαν :  «πας μη Έλλην είναι βάρβαρος». Μπορεί η αρχική σημασία της λέξης βάρβαρος να ήταν αυτός που δεν μιλά Ελληνικά αλλά σύντομα είχε πάρει τη σημασία του αγροίκου, του απολίτιστου.
  Το αίσθημα της πατρίδος χάθηκε, μαζί του χάθηκε  το   «μολών λαβέ» του Λεωνίδα, και  ο παιάνας των Σαλαμινομάχων «Ώ  παίδες Ελλήνων  ίτε ελευθερούτε πατρίδα ελευθερούτε δε παίδας γυναίκας θεών τε πατρώων έδη θήκας τε προγόνων νυν υπέρ πάντων αγών»  τη θέση τους πήρε το «κύριε ελέησον».

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ?ΤΙ ΚΟΙΝΟ ΕΧΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ



alt
Οι μαρμάρινες Κόρες που στηρίζουν στο κεφάλι τους το βάρος της οροφής, είναι ένα μοτίβο που χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα στην αρχαιοελληνική μνημειακή αρχιτεκτονική, ιδιαίτερα μετά από το ύψιστο καλλιτεχνικό επίτευγμα του Ερεχθείου, στην Ακρόπολη της Αθήνας.
Οι Καρυάτιδες που αναδύθηκαν μέσα από το χώμα του τύμβου Καστά πριν από μερικά εικοσιτετράωρα, συνιστούν συνταρακτικό αρχαιολογικό εύρημα, το οποίο βέβαια προστίθεται σε όσα έχουν ήδη αποκαλυφθεί, κυρίως όμως προοιωνίζεται εκείνα που πρόκειται να έρθουν στο φως τις επόμενες ημέρες.
Το στοιχείο που εντυπωσιάζει αμέσως, είναι ότι ο συνδυασμός των Σφιγγών και των Καρυάτιδων συνδέει ακόμη πιο στενά τις Αιγές (Βεργίνα) με την Αμφίπολη: Στον περίφημο «Τάφο του Θρόνου ή της Ευρυδίκης» εμφανίζονταν τόσο οι Σφίγγες όσο και οι Καρυάτιδες, ως μικρογραφίες αγαλμάτων, στο θρόνο του συγκεκριμένου μνημείου. Δυστυχώς, όμως, τα συγκεκριμένα αγαλματίδια εκλάπησαν το 2001, υπό μυστηριώδεις συνθήκες, μέσα από τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας.

alt
Οι μαρμάρινες Κόρες που στηρίζουν στο κεφάλι τους το βάρος της οροφής, είναι ένα μοτίβο που χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα στην αρχαιοελληνική μνημειακή αρχιτεκτονική, ιδιαίτερα μετά από το ύψιστο καλλιτεχνικό επίτευγμα του Ερεχθείου, στην Ακρόπολη της Αθήνας. Η εμφάνιση των Καρυάτιδων σε έναν τάφο, όπως αυτός της Αμφίπολης, μαρτυρά ξεκάθαρα την επιρροή που είχαν τα αισθητικά πρότυπα της κλασικής περιόδου στους Μακεδόνες. Ο αρχιτέκτων που επιμελήθηκε το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης, όπως αποδεικνύεται καθημερινά με όσα έρχονται στο φως, επέλεξε να ενσωματώσει στο έργο τα απολύτως καλύτερα δείγματα της γλυπτικής παράδοσης. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι εκείνος, εκείνη ή εκείνοι που ετάφησαν στον τύμβο Καστά ήταν επιφανέστατοι.
Μια ιδέα για το πώς θα μπορούσαν να είναι οι αρχικές μορφές των Καρυάτιδων ίσως να προσφέρει ένα μεταγενέστερο ταφικό μνημείο: Πρόκειται για τον θρακικό τύμβο που αποκαλύφθηκε κοντά στο χωριό Σβεστάρι της Βουλγαρίας. Σε αυτό τον τάφο εμφανίζονται δέκα κόρες, με προφανή οπτική συγγένεια με τις ελληνικές Καρυάτιδες, να στηρίζουν την οροφή με τα χέρια τους εκτεταμένα πλαγίως, ενδεχομένως όπως και τα αγάλματα της Αμφίπολης. Οι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι ο τάφος στο Σβεστάρι επιδεικνύει σαφέστατες επιρροές από την μακεδονική και ελληνιστική τέχνη.
Οι Καρυάτιδες της Αμφίπολης, παρόλο που η κατάστασή τους μαρτυρά ότι έχουν υποστεί κάθε είδους κακουχίες, δικαιώνουν εμμέσως εκείνους που οραματίζονται το ελάχιστα πιθανό από ιστορικής άποψης, δηλαδή το να βρεθεί κάποιο νεκρικό υπόλειμμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κι αυτό διότι οι Καρυάτιδες παραπέμπουν είτε στην Ακρόπολη των Αθηνών, είτε στο Θησαυρό των Σιφνίων στους Δελφούς. Ο Αλέξανδρος, λόγω και της μαθητείας του δίπλα στον Αριστοτέλη, υπήρξε ανέκαθεν θαυμαστής του αθηναϊκού πολιτισμού. Το Ερέχθειο ολοκληρώθηκε το 406 π.Χ. και το πιο λαμπρό του χαρακτηριστικό ήταν οι Καρυάτιδες που υποκατέστησαν τους κίονες, δημιουργώντας ένα οπτικό αποτέλεσμα απαράμιλλης χάρης, κομψότητας και πλαστικότητας. Προηγουμένως, όμως, περί το 525 π.Χ. οι Σίφνιοι, είχαν αφιερώσει στον Απόλλωνα ένα κτίσμα-θησαυροφυλάκιο, στην πρόσοψη του οποίου δέσποζαν δύο Κόρες-κολώνες, ενώ στην κορυφή της στέγης του υπήρχε μια Σφίγγα. Ο Μέγας Αλέξανδρος θα πρέπει να είχε στο μυαλό του τις Καρυάτιδες, είτε όταν έστειλε στην Αθήνα 300 περσικές ασπίδες ύστερα από το θρίαμβό του στη μάχη του Γρανικού, είτε όταν αναζήτησε την εξιλέωση στους Δελφούς αφότου εξολόθρευσε 6.000 Θηβαίους, σαν αντίποινο για την εξέγερσή τους, το 335 π.Χ.

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

ΡΩΞΑΝΗ Η "ΒΑΡΒΑΡΗ" ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ


H Ρωξάνη, που το όνομά της σημαίνει φωτεινή και μικρό αστέρι, ήταν μία πανέμορφη κοπέλα από την Σογδιανή, Σατραπεία βόρεια του Αφγανιστάν στο σημερινό Ουζμπεκιστάν.
Ρωξάνη, η «βάρβαρη» σύζυγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου που δολοφονήθηκε με τον γιο της στην Αμφίπολη Σερρών [εικόνες]
Ο πατέρας της ήταν ο Πέρσης Σατράπης της Σογδιανής Οξυάρτης και εκείνη ένα 16χρονο κορίτσι που γοήτευσε το μεγάλο στρατηλάτη έπειτα από ένα βραδινό γλέντι, όπου την είδε να χορεύει.
Την παντρεύτηκε το 327 π.Χ.
Κατά άλλες πηγές ο Μεγάλος Αλέξανδρος, ο οποίος δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται για ερωτικές σχέσεις ως τότε, την παντρεύτηκε και για πολιτικούς σκοπούς, θέλοντας να εξευμενίσει τους τοπικούς άρχοντες της Βακτριανής.
Η νεαρή Ρωξάνη, ήταν η πιο όμορφη γυναίκα της εποχής, σύμφωνα με μαρτυρίες.
Όπως γράφει ο Πλούταρχος αν και μπορεί να ήταν η μοναδική γυναίκα που αγάπησε ποτέ ο Μεγάλος Αλέξανδρος ο γάμος μαζί της εξυπηρετούσε και τους πολιτικούς σκοπούς του.
«Ικανοποιούσε τους κατακτημένους λαούς να δουν ότι ο μεγάλος στρατηλάτης επέλεξε γυναίκα από τα μέρη τους» και συμπλήρωνε ότι οι Σογδιανοί «πήραν θάρρος» και «υπεραγάπησαν» τον Αλέξανδρο, δηλαδή με το γάμο διασκεδάστηκαν κάπως οι φόβοι τους και συμβιβάστηκαν με τη διοίκησή του.
Ο Κούρτιος αποδίδει την απόφαση για το γάμο σε χαλάρωση της αρχικής του αυτοσυγκράτησης λόγω των επιτυχιών του και λέει ότι οι Μακεδόνες δεν επικροτούσαν ούτε την απόφασή του να την παντρευτεί και να δώσει διάδοχο στον Οίκο των Αργεαδών έναν «μιξοβάρβαρο», ούτε και το ότι επέλεξε τη σύζυγο του ανάμεσα από αιχμάλωτες νεανίδες διασκέδασης.
Ο Αλέξανδρος για να τους κατευνάσει, φέρεται να τους είπε ότι και ο πρόγονός του, ο Αχιλλέας, κοιμόταν με μία αιχμάλωτη, τη Βρισηίδα.
Πολλοί ιστορικοί ως και σήμερα αναρωτιούνται αν ήταν γάμος από έρωτα ή από συμφέρον. Αν ήταν δηλαδή τμήμα της πολιτικής του Μεγάλου Αλεξάνδρου να ενώσει την ελληνική και την περσική κουλτούρα.
alt
Ο πρόωρος θάνατός του σήμανε τον θάνατο της Ρωξάνης
Η Ρωξάνη τον συνόδευσε στην εκστρατεία του στην Ινδία και γέννησε τον γιο τους Αλέξανδρο Δ' μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ.. Ο θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου άφησε εκτεθειμένους την Ρωξάνη και το γιο της, οι οποίοι έπεσαν θύματα δολοφονίας περίπου το 309 π.Χ. έπειτα από διαταγή του Κασσάνδρου, καθώς ο 13χρονος Αλεξανδρος Δ' ήταν ο μόνος νόμιμος διάδοχος της τεράστιας αυτοκρατορίας.
Με τον γιό της Αλέξανδρο κατέφυγε στην Μακεδονία-Ηπειρο
Ο γιος του Αλέξανδρου γεννήθηκε στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ., όταν εκείνος ήταν πλέον νεκρός. Έτσι ο γιος του, που ονομάστηκε Αλέξανδρος ο Δ ', ανακηρύχθηκε βασιλιάς μαζί με τον θείο του, Αρριδαίο. Η Ρωξάνη με το γιο της γύρισαν στη Μακεδονία και κατέφυγαν στην Ήπειρο που ζούσε εκεί η Ολυμπιάδα, η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
alt
Βλέπετε δεν αισθανόταν ασφαλής στην Μακεδονία, καθώς εκεί πλέον την εξουσία ασκούσαν οι αντίπαλοι του Αλεξάνδρου και σφετεριστές του θρόνου του. Η Ρωξάνη και ο γιός της Αλέξανδρος έπεσαν τελικά θύματα της θηριώδους εξουσιομανίας του Κασσάνδρου. 


ΤΙ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΡΥΒΕΙ ΤΟ ΜΑΝΤΕΙΟ ΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ??


dodoni-STAPAR
Είναι αλήθεια ότι το ιερό μαντείο της Δωδώνης κρύβει πολλά μυστικά. Άλλα εξ αυτών έχουν αποκαλυφθεί και άλλα όχι. Γιατί, όμως, οι θνητοί που πήγαιναν να ζητήσουν χρησμό έπρεπε να είχαν νηστέψει τρεις μέρες, να είχαν καθαριστεί στην πηγή της Δωδώνης και να είχαν χαράξει την παράκλησή τους σε μια πλάκα από μόλυβδο;...
Ταξιδεύοντας κανείς στην ιστορική Ήπειρο, δεκαοκτώ χιλιόμετρα απ" τα Ιωάννινα, στους πρόποδες του βουνού Τόμαρος, θα δει ότι βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλεως Δωδώνης. Μέχρι το 1876 η τοποθεσία της Δωδώνης, της περίφημης για το μαντείο της, δεν ήταν γνωστή, γιατί οι Έλληνες και ξένοι αρχαιολόγοι και ιστοριογράφοι την τοποθετούσαν σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου. Στη σημερινή θέση της νόμιζαν ότι βρισκόταν η αρχαία πόλη της Πασσαρώνας, η πρωτεύουσα τη Μολοσσίας.
Ωστόσο, από τις ανασκαφές όμως που έγιναν εκεί, για πρώτη φορά στα 1878 από τον Κ. Καραπάνο, διαπιστώθηκε ότι σε εκείνη την τοποθεσία βρισκόταν η περίφημη Δωδώνη με το μαντείο της που ο Ηρόδοτος το θεωρεί το αρχαιότερο μαντείο της Ελλάδας!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλές γνώμες και υποθέσεις υπάρχουν για την προέλευση του ιστορικού ονόματος «Δωδώνη». Άλλοι νομίζουν ότι προέρχεται από το Δία, άλλοι από τη Δωδώνη, μια νύμφη του Ωκεανού, άλλοι από τον ποταμό Δώδωνα της Ηπείρου, άλλοι απ" τη λέξη «Δωδώ» που σημαίνει «μπουμπουνητό» και άλλοι από το ρήμα δίδωμι, επειδή η πεδιάδα της Δωδώνης ήταν πλούσια και εύφορη.
Αναμφισβήτητο, όμως, είναι το γεγονός ότι η Δωδώνη έγινε γνωστή για το αρχαιότατο μαντείο της που αναφέρεται στον Όμηρο και στον Ηρόδοτο και είχε τεράστια φήμη και τιμόταν πολύ. Τόση ήταν η δόξα του ώστε και όταν ακόμα εμφανίστηκε το Μαντείο των Δελφών, το μαντείο της Δωδώνης δεν έχασε τίποτα απ" τη φήμη του.
Βεβαίως, το ερώτημα για την έναρξη και την πρώιμη φάση της λατρείας στη Δωδώνη δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά, όμως, τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης πιστοποιούν τη συνεχή λατρεία στο χώρο ήδη από την εποχή του χαλκού!
Ελλοί Ή Σελλοί
Σύμφωνα με διάφορες γνώμες, το μαντείο χτίστηκε από τους Ελλούς ή Σελλούς, που απ" αυτούς προήρθε το όνομα Ελλάδα. Πώς ιδρύθηκε, όμως, το μαντείο;
Είναι γνωστόν, ότι η Πυθία, καθισμένη κάτω από την ιερή βαλανιδιά, έδινε το χρησμό. Οι ιερείς, για να μαντέψουν το θέλημα του Δία, παρακολουθούσαν το πέταγμα των περιστεριών, το θρόϊσμα των φύλλων της «φηγού δρυός» καθώς και το χαλκείο. Το χαλκείο ήταν μια χάλκινη καμπάνα που χτυπούσε όταν από τον αέρα, κουνιόταν το μαστίγιο που κρατούσε ένα μικρό άγαλμα παιδιού.
Η Δωδώνη, όπως είπαμε, ανήκει στα αρχαιότερα και σεβαστότερα μαντεία του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στον Όμηρο αναφέρεται δύο φορές: α) όταν ο Αχιλλεύς απευθύνεται στον Δωδωναίο Δία υπέρ του φίλου του Πατρόκλου {Ιλιάδα, Β 233) και β) όταν ο Οδυσσέας επισκέπτεται το μαντείο {Οδύσσεια, Ξ 327).
Χάριν της ιστορίας να πούμε, ότι, σύμφωνα με τον Όμηρο, στο μαντείο της Δωδώνης υπηρετούσαν από τους αρχαιότατους χρόνους, οι Τόμουροι ή Υποφήτες (Οδύσσεια, Β 403), που καλούνταν και Σελλοί ή Ελλοί, χωρίς το όνομα αυτό να σημαίνει μόνο τους ιερείς, αλλά και τους κατοίκους.
Βεβαίως όλα αυτά τα αναφέρουμε στον πρώτο τόμο της τριλογίας μας «Οι Προφητείες του Ελληνισμού» («Λάλον Ύδωρ»). Ωστόσο, όταν κατά τον 8ο αιώνα π.Χ., καθιερώθηκε στο ιερό και η λατρεία της Διώνης, τότε προστέθηκαν και οι γυναίκες ιέρειες, που ονομάζονταν «πελείαι, ή πελειάδες, ή προφήτιδες» και οι οποίες αριθμητικά ήταν τρεις: 1) Προμένεια, 2) Τιμαρέτη και 3) Νικάνδρη. Έργο των ιερέων και ιερειών ήταν η εξήγηση των προφητικών σημείων της φηγού ή των προφητικών μέσων και η σύνταξη των σχετικών απαντήσεων.


Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Αμφίπολη: Το "Ελντοράντο" της αρχαιότητας [εικόνες]


ΙΣΤΟΡΙΑ

Η αρχαία Αμφίπολη ήταν μια πόλη ισχυρή, μεγάλη, με ψηλά τείχη -που σώζονται. Πέρασε στην κυριαρχία των Μακεδόνων και έγινε το «νομισματοκοπείο» του Φιλίππου του Β΄ και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η Αμφίπολη ήταν το Ελντοράντο της αρχαιότητας.
 
Σε μία απόσταση περίπου 100χμ από τη Θεσσαλονίκη, πηγαίνοντας προς την Καβάλα, πέρα από την γέφυρα του Στρυμόνα, μεταξύ χαμηλών λόφων, βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Αμφίπολης.
Η Αμφίπολη ήταν αρχαία πόλη χτισμένη στην ανατολική Μακεδονία, στις όχθες του ποταμού Στρυμόνα. Η Αμφίπολη ιδρύθηκε από Αθηναίους το 437 π.Χ. με στόχο τον έλεγχο της πλούσιας σε πρώτες ύλες περιοχή και εγκαταλείφθηκε οριστικά τον 8ο αιώνα μ.Χ.
 
Σήμερα στην περιοχή είναι χτισμένος ο ομώνυμος σύγχρονος οικισμός, που βρίσκεται περίπου 60 χλμ. νοτιοανατολικά των Σερρών.
 
Το μάρμαρο ερχόταν από τη Θάσο
 
Νοτιανατολικά στον ορίζοντα της Αμφίπολης διακρίνεται το νησί της Θάσου που της χάρισε από το ναυτικό λατομείο της Αλυκής 2.500 κυβικά λευκού καλοδουλεμένου μαρμάρου για να φτιαχτεί «ένας τέλειος κύκλος κατασκευασμένος με απίστευτη γεωμετρική ακρίβεια με 158,40 διάμετρο και περίβολο ύψους 3 μέτρων αποτελούμενο από μαρμάρινες βάσεις, ορθοστάτες, ανωδομή και επιστέψεις», όπως επισημαίνει ο αρχιτέκτονας της ανασκαφής Μιχάλης Λεφαντζής.
«Αυτό το έργο υλοποιήθηκε από αρχιτέκτονα που είχε υψηλή γνώση της γεωμετρίας. Αρκεί να αναφέρω ότι χρησιμοποιεί το π: 3,14 αντί του 3,17 των Αιγυπτίων, που ήταν ως τότε σε χρήση» τονίζει ο κ. Λεφαντζής. Η απόσταση του λατομείου της Αλυκής Θάσου ως την Αμφίπολη μέσω θαλάσσης είναι 80 Km.
Το εξωτερικό στήσιμο του μοναδικού στα Ελληνικά και Βαλκανικά δεδομένα ταφικού μνημείου πραγματοποιήθηκε με ευκολία γιατί η μεταφορά του μαρμάρινου υλικού γινόταν μέσω θαλάσσης άνετα με ειδικά πλοιάρια, ενώ οι μαρμάρινοι δόμοι από την Αλυκή της Θάσου, τοποθετήθηκαν με ειδικούς γερανούς, κατασκευασμένους από ξύλο, σίδηρο και μολύβι, ίχνη των οποίων βρέθηκαν κατά την αρχαιολογική ανασκαφή.
Αν κοιτάξουμε τον ορίζοντα από τον λόφο Καστά της Αμφίπολης και βορειοανατολικά φαίνεται να ξεπροβάλει το Ορφικό Βουνό του Παγγαίου.
 

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

ΑΡΑΧΝΑΙΟ


Έρως ανίκατε μάχαν

1497624 694966420535260 246527116 n





"Έρωτα, ανίκητε σε κάθε μάχη,
συ που κυριαρχείς όπου κι αν πατήσεις,
συ που ξενυχτάς τα κορίτσια με τα τρυφερά μάγουλα,
που δρασκελάς πάν' από θάλασσες και τρυπώνεις στους κήπους...
κανείς δε γλυτώνει από εσένα, μήτε Θεός μήτε θνητός.
Όποιον αγγίξεις, τον παλαβώνεις.
Εσύ και δίκαιον άνθρωπο σπρώχνεις στην αδικία
εσύ και τώρα εσήκωσες τέτοια φιλονικία.
νικά πόθος και λαχταρα για τη γλυκομάτα νύφη,
κόντρα σ' όλους τους μεγάλους νόμους.
Σαν ατάραχος Θεός τους περγελάς, ω Αφροδίτη." 

Μετάφραση  

"Έρως ανίκατε μάχαν,
Έρως, ός εν κτήμασι πίπτεις,
ός εν μαλακαίς παρειαίς νεάνιδος εννυχεύεις,
φοιτάς δ' υπερπόντιος εν τ' αγρονόμοις αυλαίς·
καί σ' ούτ' αθανάτων φύξιμος ουδείς, ούθ' αμερίων σέ γ' ανθρώπων.
Ο δ' έχων μέμηνεν. 

Σύ καί δικαίων αδίκους φρένας παρασπάς επί λώβα,
σύ καί τόδε νείκος ανδρών ξύναιμον έχεις ταράξας·
νικά δ' εναργής βλεφάρων ίμερος ευλέκτρου νύμφας,
τών μεγάλων πάρεδρος εν αρχαίς θεσμών.
'Αμαχος γάρ εμπαίζει Θεός, Αφροδίτα".


Σοφοκλέους, Αντιγόνη

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ-ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ:ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΠΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ!!


01 Μαΐ 2014

Καλό μήνα - Η Πρωτομαγιά των προγόνων μας!!

maistefani.jpg


Πρωτομαγιά (Διονύσιος Σολωμός) 
Του Μαΐου ροδοφαίνεται η μέρα  που ωραιότερη φύση ξυπνάει  και την κάνουν λαμπρά και γελάει  πρασινάδες, αχτίδες, νερά.  Άνθη κι άνθη βαστούνε στο χέρι  παιδιά κι άντρες, γυναίκες και γέροι  ασπροεντύματα, γέλια και κρότοι,  όλοι οι δρόμοι γιομάτοι χαρά. 



alt


Γνωστός στους διάφορους πολιτισμούς με διαφορετικά ονόματα, ο Μάιος ονομάστηκε έτσι από τη ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια) της οποίας το όνομα προήλθε με τη σειρά του από την ελληνική λέξη Μαία, τροφός και μητέρα. Η Μάγια ταυτίστηκε και με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, μητέρα του Ερμή στον οποίο και αφιερώθηκε ο μήνας. Σύμφωνα με τον τρόπο διαίρεσης του χρόνου των αρχαίων Ελλήνων, ο Μάιος αντιστοιχούσε σε μέρος του Μουνιχιώνα και του Θαργηλιώνα που σημαίνει το μήνα που ο ήλιος καίει, θερμαίνει τη γη. Ήδη από τους Ρωμαίους, η αρχή του μήνα σηματοδοτούνταν από τον εορτασμό της Αγαθής Θεάς ενώ σε όλη τη διάρκειά του τελούνταν γιορτές συνδεδεμένες με την ευφορία των αγρών.  Η φυσιογνωμία του Μαΐου στη λαϊκή αντίληψη είναι δίσημη: συνυπάρχει σ αυτήν το καλό και το κακό, η αναγέννηση και ο θάνατος. Όλες αυτές οι ιδιότητες συγκλίνουν και συγκεντρώνονται στην πρώτη του μέρα, την Πρωτομαγιά. Ο εθιμικός εορτασμός της ως της τελικής νίκης του καλοκαιριού κατά του χειμώνα και της κατίσχυσης της ζωής επί του θανάτου έχει μακρότατη παράδοση με ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές που αποσκοπούσαν στη γονιμότητα των αγρών και, κατ επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.  alt