Σ΄αυτό το ιστολόγιο θα διαβάσετε εκτός των άλλων και την ιστορία του χωριού Αραχναίο που βρίσκεται στο Νομό Αργολίδας.



Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.
Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ!! Και αποχώρησε.
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.
Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.
Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.
Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Ερμιόνη Επιστροφή στην ιστορία, τη φύση και την παράδοση

Σε μία από τις ωραιότερες παραθαλάσσιες περιοχές, στην Ερμιόνη, θα πραγματοποιηθεί η 2η Γιορτή Ροδιού από τις 19 έως τις 21 Οκτωβρίου.
Ερμιόνη

Μια πανέμορφη περιοχή, ιδανική για mini αποδράσεις όλες τις εποχές του χρόνου, καθώς απέχει μόλις 2,5 ώρες από την Αθήνα. Όμως αυτή τη περίοδο έχετε έναν λόγο παραπάνω να επισκεφτείτε την Ερμιόνη, καθώς πραγματοποιείται η 2η Γιορτή Ροδιού από τις 19 έως τις 21 Οκτωβρίου.
Σύμβολο ζωής, γονιμότητας και ευημερίας από τα πανάρχαια χρόνια, το ρόδι επανέρχεται στο προσκήνιο. Σε μία από τις ωραιότερες παραθαλάσσιες περιοχές, ο δήμος Ερμιονίδας διοργανώνει τη γιορτή με στόχο την προώθηση και ανάδειξη των ροδιών της ποικιλίας της Ερμιόνης, που φημίζονται για την πολύ γλυκιά γεύση και τους αφράτους σπόρους τους.
Άλλωστε, η καλλιέργεια του ροδιού στη περιοχή έχει ιστορία περισσότερη των 100 χρόνων, ενώ μέχρι το 2005 ήταν η Ερμιόνη ήταν η μοναδική περιοχή της Ελλάδας που καλλιεργούσαν συστηματικά ρόδια.
Εκτός από τη γιορτή όμως, η Ερμιόνη είναι μια πανέμορφη πόλη. Κατάφερε και εξελίχθηκε σε τουριστικό προορισμό χάρη στις φυσικές ομορφιές της, καθώς είναι χτισμένη σε δίπλα σε ένα πευκόφυτο ακρωτήρι και διαθέτει μια υπέροχη αμμουδιά. Αν σας αρέσουν οι περιπατητικές διαδρομές, μην παραλείψετε να διασχίσετε το μικρό φαράγγι του Καταφυκιού, το οποίο συνδέει την Ερμιόνη με τους Φούρνους.
Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τη μακραίωνη ιστορία της. Η αρχαία Ερμιόνη γνώρισε μεγάλη ακμή κατά τους αρχαίους χρόνους. Στη θέση Μπίστη, οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν φέρει στο φως σημαντικά ευρήματα καθώς και ίχνη από θεμέλια ναού του Ποσειδώνα, ενώ στην τοποθεσία Ηλιόκαστρο βρέθηκαν τα λείψανα της αρχαίας πόλης Ειλεοί.
.


Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Οι τέσσερεις σημαντικότερες λεξοεικόνες της ζωής μου ! ! !

Πριν λίγες μέρες αναπολούσα τα πρώτα μου σχολικά χρόνια όπου η πρωτόγνωρη γνώση έπλαθε απλά σενάρια στη φαντασία, παντρεύοντας τις έννοιες και τις λέξεις με εικονογραφημένες εικόνες και σκίτσα. 
Θυμήθηκα χαρακτηριστικά τέσσερεις λέξεις τις οποίες οι πρώτοι μου δάσκαλοι αλλά και τα τότε σχολικά βιβλία με είχαν κάνει να σχηματοποιήσω στο μυαλό μου δένοντας αρμονικά την κάθε λέξη με μια αντίστοιχη εικόνα. 
Οι τέσσερεις λέξεις ήταν  Ελλάδα, Ελευθερία, Δημοκρατία και Δικαιοσύνη και...

στο παιδικό μου μυαλό φάνταζαν σαν τέσσερεις αδερφές που ήταν νέες, όμορφες, χαρούμενες και ανεξάρτητες. Η Ελλάδα ήταν η ομορφότερη και θεωρούσα ότι μπορούσε να πετάξει και να βρεθεί στη στιγμή, από την κορυφή του Ολύμπου στα βουνά του Ψηλορείτη και από την Καλντέρα της Σαντορίνης στα καντούνια της Κέρκυρας!